شاپـــــــــــــرکِ مــــــــــن

                             به نام او  

بنام آنکه ابر را میگریاند،تا گل را برویاند

بنام دانشجوی دانشکده ی قلبم،

بنام سکاندار کشتی عشقم،

بنام خدایی که جدایی را نصیب عاشقان کرد،

دوستم داشته باش شاید فردایی نباشد،

افسوس که خاطرات در قلب می پوسد

قسم به چشمانت ،قسم به پاکی و نجابت تو

قسم به نگاه تو ،که دوستت دارم و خواهم داشت.

به یاد چشمانت خود را خراب خواهم کرد.

ای کاش در سکوت تنهایی خود می توانستم فریاد تو

 را از جسم

 کوچک اشکهایم بشنوم

مرا دریاب،

همیشه در قلب منی ،قلبم تقدیم به یک نگاه تو ،

باور کن

کاش مرگ معنی عاطفه ها را میفهمید

آخرین دیدار تو اولین غم من است.

زندگی خاطره ای بیش نیست

بسته ام در غم گیسوی تو امید دراز،

آلوده ی نگاه توام

در قلب من جز رخ تو تصویری نیست،مرا درک کن.

          تــــــــــو نــــهـــــایـــــت هـــر تــــرانـــــه ای.

نوشته شده توسط قاصــــدک در جمعه بیست و یکم دی 1386 ساعت 0:14 موضوع | لینک ثابت